حضور در صحنه و لزوم ادامه مبارزه با رژیم منحوس اسرائیل و آمریکا تا نابودی کامل
این است بـعـثـتـی که به اَللهُ اکـبرَش مبـعـوث شد دوبـاره نـدای پیـمبرَش گویا که ذوالفقار، بُرون از غلاف شد ای جان فدای ملت و فـریادِ حیدرش وحی آمده؛ فَـصَلَّ لِرَبِّک، نماز کن! وَانحَر، به حکمِ سوره و آیاتِ کوثرش جان بر کف است، نسلِ حسینی و زینبی کربوبلاست خطِّۀ ایران، سراسرش ملّت کشیده صف، به خیابانِ کـربـلا حـتی اگر گـلـوله بـبـارَند، بر سرش پیروزِ صحنه، ملّتِ ایرانِ فاطمیست پیداست، صحنِ مسجدُالاَقصی برابرش حرف از مذاکره وسطِ جنگ، سازش است هنگامِ صلح نیست، در ایران و لشکرش چیزی نمـانده، تا به شکـستِ معاویه بگذار کارِ خویش کند، مالک اَشترش از جانبِ ولیِّ خـدا، موضعی مَگـیر رهبر مسلّط است، به اوضاعِ کشورش آبِ زلال را، چه گـِلآلـود میکنی؟! بَرهَم مَزن، جنودِ خدا را به محضرش از صحـبتِ مذاکـره، دل خـستهایم ما شَرمی کنید، از شهدا تا به رهـبرش از تنگـۀ اُحد، که نباید عقب نشست! عبرت بگیر، از دلِ تاریخ و دفترش دنیا! بدان که تنگۀ هرمز، از آنِ ماست این آب و خاک، حافظِ دین است و سنگرش ایران، عراق، سوریه، لبنان و غزّه نیز خـطِّ مُـقـدَّمـند، به تَـسخـیرِ خِـیـبرش رزمـنـدگـان، مُـنـادیِ فـتـحِ نهائیاَند رهبر روَد قدم به قدم، پشتِ سَرورش تـیغـیست، از نیـامِ عـلی آمده بُرون دستِ ولیِّ ماست بهدسـتانِ حـیدرش فرماندهیِّ کـلِّ قـوا کـیست؟ مجـتـبی نصرِ قریب، میرسد از جَدّ اطهرش تـنـهـا نـمـانـده رهـبـرِ بـا اقـتـدارِ مـا والله یـارِ اوسـت، دعـاهـای مـادرش مـا مـلـّتِ امــام حـسـیـنـیــم، تـا ابــد اُمّت مطیعِ محضِ امام است و رهبرش سر میدهیم همچو حسین، آب و خاک نه عـبـاسوار پـای عـلـم، تا به آخـرش با رهـبر شهید، چـنین عهـد بـستهایم دل خـستهایم و منـتـقـمِ جسمِ پَرپـرش مـائـیم لـشکـرِ شهدا، لشکـرِ حضور در انـتـظـارِ یـار و جـمـالِ مـنوّرش عطرِ ظهور میرسد از این دیارمان نزدیک شد، زیارت روی مطهّـرش روزیکه تکیه بر حرمِ کعـبه میزند گوید سخن، ز تـشنگیِ جدّ بیسرش افـشا کـنـد؛ اَنَـابنُ حـسـیـنِ شهـید را با روضههای عمّۀ گریان و مضطرش |